Ga je schaatsen?

Traditiegetrouw heb ik Second Life in deze kersttijd maar weer eens bezocht om te gaan schaatsen. Tjonge, wat was ik lang weggeweest! Bijna een jaar, zo te zien. Maar de weg naar Mambo Beach kon ik gelukkig nog moeiteloos terugvinden.

Hier zie je mij met Dushi Sugarplum op de dansvloer op Mambo Beach. Helaas bleek al gauw dat ze dit jaar op Mambo Beach geen schaatsbaan hebben aangelegd.
Aansluitend bezocht ik daarom maar Christmas Island. Daar is het ‘gewoon’ het hele jaar door Kerstmis. Ik schaatste er alleen temidden van de pinguïns. Wat is dat toch met Second Life en pinguïns? Ik herinner me opeens meerdere confrontaties met deze diertjes door het jaar heen, en ook op plekken waar je ze niet zo snel zou verwachten! Ik heb zelfs eens een tentoonstelling bezocht die helemaal was ingericht met pinguïnfoto’s.

Foto-archief Snapzilla

Hierbij plaats ik een link naar mijn foto-archief bij Snapzilla. Snapzilla is een soort Flickr, maar dan voor Second Life-foto’s. Ik ben zo stukje bij beetje bezig een groot aantal snapshots die nog op de harde schijf van mijn PC staan, daarnaartoe over te hevelen. Opruimen zit eigenlijk niet zo in mijn aard, maar de map waarin al die plaatjes stonden werd onhandelbaar groot.

Oud en Nieuw in Second Life

Vanuit dit kerststalletje in Second Life aan iedereen in SL en in real life een gelukkig en gezond 2011!

Allerlei leuks, december 2010

Weer wat snapshots van wat ik zo onderweg in SL allemaal tegenkom. Ik begon net te denken dat alleen Amerikaanse bibliotheken zich nog in Second Life begeven. Maar toen raakte ik verzeild in dit gebouw van de Zayed University Library in de Arabische Emiraten:

Een eindje verderop kwam ik de tijdmachine van H.G. Wells tegen, ik herkende ‘m direct uit de film.

Meestal zijn dit soort objecten in SL wel te koop, ik weet niet of dat voor dit apparaat ook geldt. Maar veel nut zag ik toch al niet in de aankoop ervan.

Londen

Ter voorbereiding op een korte trip naar Londen in december heb ik vandaag Second Life weer eens bezocht.

In veel sims zijn de teleport-zuiltjes vaak niet meer dan een rondje in de vloer, hier zijn ze echter slim vermomd als typisch Engelse telefooncellen.

Om de middag helemaal tot een succes te maken ging ik ook nog langs in zo’n karakteristieke pub. Ik heb er zelfs even een dansje gewaagd.

Oeverloos geleuter?

Mensen die niet erg bekend zijn met sociale media zoals Twitter zien er vaak ‘eindeloos gebeuzel’ in. Dat was althans de strekking van een Vlaams krantenberichtje dat ik onlangs doorgestuurd kreeg. Dan zal diezelfde journalist dit gesprek aan de waterkant ook wel kwalificeren als ‘oeverloos geleuter’.

In werkelijkheid was het natuurlijk een hele interessante uitwisseling. Want het ging er vooral om wat er níet gezegd werd (als men begrijpt wat ik bedoel). Mijn gesprekspartner – voor alle duidelijkheid: links op de foto – was een ‘furry’, en daar schuilt op zich al een hele wereld aan opvattingen achter, die voor ons als buitenstaanders, zelfs al zijn we goed bekend met Second Life, moeilijk te doorgronden is. Bovendien draagt hij nog een mijnhelm en een net jasje, blijkbaar wil hij (zij?) zich dus ook nog door middel van kleding onderscheiden.
Op het vlak van de kledij was ik zelf, vond ik, ook nogal goed bezig geweest. Men oordele zelf. Het was al met al zo’n verbijsterende confrontatie dat de exacte onderwerpen waarover we spraken me nu even ontschoten zijn …

Neil A. Armstrong Library & Archives

Vandaag bezocht ik de Neil A. Armstrong Library & Archives in Second Life. Over deze locatie kun je hier meer lezen. Natuurlijk heb ik ook even geposeerd voor de bekende foto van de bemanning van Apollo 11.

Bungelen

Heb ík dat weer?! Ik probeerde doodeenvoudig een trapgat in te zweven om wat tijd te besparen. Lopen in Second Life kan namelijk best vermoeiend zijn, zeker als je weet dat er ook andere opties zijn, zoals bijvoorbeeld vliegen. Maar tijdens mijn sprong bleef ik bungelen met mijn voeten als het ware ín de muur. Zoiets maak je ook alleen maar mee in Second Life.

Een boek. Op bezoek bij een waarzegster

Een tijd lang was ik niet “in Second Life” geweest. Gisteren was ik er wél, en was ik gelijk ook op twéé bijzondere plekken.  Eerst vond ik een oud boek.

Sterker nog: het bleek een antieke bijbel te zijn, waarin je op je gemak kon bladeren door op de pagina’s te klikken. Ook de aankleding van het gebouw (kapel?) kon mijn goedkeuring wegdragen. Op de muur zie je een groot schilderij of wandtapijt. Jammer dat ik geen ‘landmark’ heb gemaakt voor die plek.

Daarna belandde ik nog bij een waarzegster. 

Om de toekomst te laten voorspellen moesten er 2 personen aanwezig zijn. Dus stuurde ik gauw een uitnodiging de deur uit aan mijn kennissen ‘Jerrino’ en ‘Tabea’ die op dat moment online waren. Blijkbaar hadden ze het te druk met andere virtuele zaken, want ze kwamen geen van tweeën opdagen. De toekomst blijft jammer genoeg dus ongewis.

Educatie, educatie

Met mijn avatar probeer ik de geheimen van de pyramide te doorgronden. Wat ze hier probeerden uit te leggen is me nog steeds niet helemaal duidelijk – er was natuurlijk ook weer niemand aan wie ik het kon vragen! Toch is het heel goed mogelijk om nieuwe dingen te leren in Second Life.