Met mijn avatar probeer ik de geheimen van de pyramide te doorgronden. Wat ze hier probeerden uit te leggen is me nog steeds niet helemaal duidelijk – er was natuurlijk ook weer niemand aan wie ik het kon vragen! Toch is het heel goed mogelijk om nieuwe dingen te leren in Second Life.
Gisteren kwam ik via Second Life een tijdschrift op het spoor dat ik niet kende, het Library Student Journal.
Ik raakte al vliegend en rondwandelend toevallig verzeild in een klein gebouwtje, en daar werd het blad aangeprezen. Je kon ‘fan’ worden van dit tijdschrift via Facebook. Dus dat heb ik toen maar gauw gedaan. Ik ben benieuwd waar ze zoal over schrijven en wat voor discussies ze voeren.
Het is en blijft natuurlijk een serieuze zaak (!), maar ik kan soms toch ook erg lachen om spelfouten. Daarom heb ik voor 75 L$ onmiddellijk dit T-shirt gekocht toen ik het zag hangen in het winkeltje van “Growl”. Achteraf blijkt Growl nog een bekend merk te zijn ook, lees maar wat ze er hier over schrijven.
‘Tanzparty’ bij Uschi, 21 juli met DJ Jill Beaumont. Een kennis van me had ‘All the roses’, een liedje van de Dolly Dots, aangevraagd omdat zangeres Ria zeer onlangs overleden is.
Soms voel ik die drang om weer eens iets cultureels te doen. Dus bezocht ik de pinguintentoonstelling op Info Island.
Natuurlijk had ik voor de gelegenheid mijn pinguintrui aangetrokken. Ik heb dat ding tenslotte niet voor niets in mijn Inventory zitten. Heel erg veel moeite is er niet gedaan voor deze tentoonstelling, het overgrote deel van de geexposeerde objecten bestaat uit foto’s die zijn geleend van Flickr.com. Als moet ik er eerlijkheidshalve bij vermelden dat het expositiegebouw wél speciaal voor deze gelegenheid ontworpen is.
De inrichting van sommige gebouwen in Second Life stemt toch elke keer weer tot nadenken. Dit plaatje heb ik onlangs geschoten in een jazzclub. Prachtige ingelegde houten vloer, dikke gordijnen en een witte vleugel! Alleen jammer dat er weer zo weinig bezoekers waren.
Dankzij Tinker – http://www.tinker.com – lukte het me, om nou eindelijk eens op tijd te komen voor een ‘event’ in Second Life. Tinker maakt gebruik van Twitterberichtjes en geeft je de mogelijkheid om bepaalde zoekacties vast te houden. Zodra je inlogt krijg je dan te zien wat er op dat moment wordt getwitterd over de onderwerpen die jij volgt. Uiteraard ben ik geïnteresseerd in actuele berichten waarin “Second Life” wordt vermeld. De juiste locatie in SL werd ook in het bericht genoemd. Zo kwam ik dus op dit event terecht. Helaas was het onderwerp van de voordracht toch niet zo bijster interessant: het was een interview met de ontwerper van een nieuwe injectiespuit, de star syringe ….
Later in dezelfde week heb ik ook nog een bijeenkomst bezocht in het Ann Myers Medical Centre, waar ene ‘Raven McCullough’ een voordracht hield over de Mexicaanse griep. Daarvan heb ik behalve enkele foto’s ook nog een filmpje gemaakt. De volgende truc wordt dus om dat filmpje te tonen. Ik weet niet of dat gaat lukken. Nu zie ik trouwens pas, dat in beide zalen zo’n afgezaagde parketvloer ligt!
Zonder dat ik het besefte, heb ik met een bekende figuur in SL gesproken, namelijk met Bob the Monkey. Bob is een chatbot die het al geschopt heeft tot een verwijzing in een artikel in een wetenschappelijk tijdschrift (Zielke, M. … [et al.], A composite adult learning model for virtual world residents with disabilities : a case study of the Virtual Ability Second Life Island, Journal of virtual worlds research, vol. 2, no. 1 (2009), p. 4-21)
Praten met Bob gaat ongeveer zó (ik geef een fragmentje):
Bob the Monkey: Have you ever been to Europe? Egon: Yes I have, as a matter of fact I live there. Bob: Which countries have you visited? [...] . Egon: O, France, for starters, and Italy, Hungary, Austria … Bob: What’s your favorite part of France? Egon: I think it is the Provence.
Bob: I’ve heard of it before. Egon: I bet you have. Bob: Actually I’m not the gambling type [...]. Egon: that is a funny remark you know. Bob: I am so glad you find this amusing.
Dit plaatje heb ik geschoten in de tentoonstellingsruimte van een bibliotheek in SL, om precies te zijn die van Stanford University. Hier bekijk ik een exemplaar van Bede’s ‘Ecclesiastical History of the English People’. Het leuke van SL is dan weer, dat je ook ongegeneerd tegen zo’n boek aan mag trappen, er is toch niemand die er iets van zegt!
Ik moest vandaag met spoed even naar Uschi Island, de plek in SL waar mijn Xstreet SL Magic box staat, of liever gezegd: stond. Want ik had per mail bericht ontvangen dat het ding onverwachts opgeruimd was. En die box heb ik ‘in-world’ nou eenmaal nodig om mijn spulletjes aan de man te brengen! Niet dat iemand überhaupt ook maar iets gekocht heeft, maar op deze manier wordt het natuurlijk nooit wat … Ik heb ‘m gauw weer in dit hoekje van het strand ingegraven. Het lijkt erop, dat het niet veel geholpen heeft, want vandaag ontving ik opnieuw bericht en is ‘ie wéer verwijderd.
